Sougko  Mar.11.2015

Μέσα σ' έναν  καταναλωτικό παράδεισο, στο κέντρο της Ιστανμπούλ , η κολεκτίβα 26Α παρέχει μια αχτίδα ελπίδας ότι εξακολουθεί να υπάρχει μια εναλλακτική πρόταση, αντίθετη με τη καπιταλιστική κοινωνία.

Ένας «ανθός λωτού μέσα στη λάσπη». Αυτή η εικόνα μου ήρθε όταν η Özlem μπήκε στο καφενείο  στη Τaksim. Οι παρομοιώσεις τώρα πιο αληθινές από ποτέ, εκείνο το γκρίζο και κρύο απόγευμα του Γενάρη, με τη δυνατή βροχή να μετατρέπει γρήγορα τους δρόμους σε ορμητικά ποτάμια, ενώ εμείς απολαμβάναμε το τσάι μας στο ζεστό και φιλόξενο 26Α.

«Εντυπωσιάστηκα πάρα πολύ την πρώτη φορά που είδα το καφενείο στη περιοχή της Ταξίμ. Όταν μπήκα είδα ένα μέρος που ήταν χτισμένο με τα δικά μας χέρια. Ήταν πολύ όμορφο.  Πολύ απλό και ερασιτεχνικό αλλά πολύ όμορφο.» θυμάται η Özlem Arkun, η οποία συμφωνεί να συναντηθεί μαζί μου, παρά τον άσχημο καιρό και παρά το δύσκολο πρόγραμμά της, αφού είναι μητέρα ενός κοριτσιού 6 μηνών.

Μαζί με τον σύντροφό της Özgür Erdoğan, η Özlem είναι πρόθυμη να μοιραστεί την ιστορία του 26Α, μιας κολεκτίβας που καταλαμβάνει δυο τοποθεσίες στην Ιστανμπούλ. Το ένα (το καφέ) βρίσκεται στην καρδιά της πόλης, γύρω από την πλατεία Τaksim  εκεί οπού ανθεί ο καταναλωτισμός, και το άλλο (η βιβλιοθήκη) στη γειτονιά Kadiköy στη ανατολική πλευρά της πόλης.

Ο Özgür εξηγεί ότι η πρωτοβουλία να δημιουργηθεί ένα τέτοιο καφενείο, εμπνεύστηκε από την πεποίθηση ότι  πολλοί άνθρωποι θέλουν  να ξεφύγουν από τον έλεγχο που τους ασκεί ο καπιταλισμός στη ζωή τους, αλλά συχνά δεν έχουν που να στραφούν εξ’ αιτίας της έλλειψης μια εναλλακτικής λύσης. Η  ιδέα ήταν ότι «εάν δημιουργήσουμε ένα χώρο που να προωθεί στη συλλογικότητα και την αλληλεγγύη , πολλούς ανθρώπους μπορεί να τους εμπνεύσει και έτσι να έρθουμε σε επαφή μαζί τους.»

Ως νεαρός πατέρας ο Özgür ελπίζει ότι το παράδειγμα του 26Α, μπορεί να ενθαρρύνει πολλούς να αποσπαστούν από τη λογική της καπιταλιστικής κοινωνίας. Να έρθουν κοντά, να οργανωθούν αυτόνομα, οριζόντια και ελεύθερα , ενάντια στις καταπιεστικές δυνάμεις του καπιταλισμού , ο οποίος διευκολύνει όχι μόνο την οικονομική εκμετάλλευση των ανθρώπων αλλά προκαλεί και πολιτιστικό εκφυλισμό στις κοινωνίες όπου εξαπλώνεται .

 

 

Η ιστορία του 26Α ξεκίνησε το 2009 , όταν μία ομάδα πολιτικών ακτιβιστών έψαχνε ένα νέο μέρος για να οργανωθεί, έναν ανοιχτό χώρο στον οποίο θα μπορούσαν να υποδέχονται άτομα και να εξηγούν τις ιδέες τους και τις προθέσεις τους, και το οποίο θα ήταν ένα  κοινωνικό πείραμα για να δουν εάν ήταν δυνατόν να ζήσουν σε μία κολεκτίβα, δημιουργώντας παράλληλα και τους πόρους που απαιτούνταν για τη δικιά τους διαβίωσή, μέσω του καφενείου.

Σύντομα βρήκαν την τοποθεσία σε ένα από τους πίσω δρόμους της κεντρικής συνοικίας Beyoğlu, η οποία φιλοξενεί την ιστορική πλατεία Τaksim και τον πολυσύχναστο εμπορικό δρόμο Istiklal.

Tο καφενείο είχε δύσκολη αρχή καθώς βρίσκεται σε μία περίεργη γειτονιά,  στην οποία η τουρκική μαφία κατέχει αρκετά κτίρια και το τοπικό αστυνομικό τμήμα βρίσκεται λίγο πιο κάτω. Τον πρώτο καιρό οι πέντε σύντροφοι που ξεκίνησαν την κολεκτίβα ,έκαναν λίγα περισσότερα από το να πίνουν τσάι, να βλέπουν ταινίες και να περιμένουν για τους πελάτες.

Δόθηκε προτεραιότητα στο τσάι. Φρόντιζαν ώστε πάντα να έχουν μια γεμάτη κανάτα με φρέσκο τσάι, σε περίπτωση που έρχονταν κάποιος. Στην Τουρκία το τσάι λειτουργεί σαν ένας κρίκος που συνδέει τη κοινωνία και οι σύντροφοι το ήξεραν καλά αυτό.  «Ακόμα και όταν δεν υπήρχε κανένας στο καφενείο, πάντα είχαμε καλό τσάι» εξηγεί η Özlem , «και εκτός από αυτό, πάντα προσκαλούσαμε ανθρώπους που γνωρίζαμε, να έρθουν και να μοιραστούμε μια σούπα μετά από διαδηλώσεις.»

Όπως ήταν αναμενόμενο, το πρώτο καιρό το καφενείο δεν μπορούσε να συντηρηθεί , πόσο μάλλον να έχει αρκετό κέρδος ώστε να στηριχθούν οι δράσεις της κολεκτίβας ή ακόμα και να καλύψει το κόστος  της  διαβίωσης τους. Αν στο τέλος της ημέρας είχαν δώσει είκοσι φλιτζάνια τσάι, θεωρούσαν ότι ήταν μια πολύ καλή μέρα. Εκτός από την εργασία τους στο καφενείο οι σύντροφοι ήταν έτσι αναγκασμένοι να κάνουν και άλλες δουλειές όπως καθαριστές , ρεσεψιονίστς, σερβιτόροι κ.α, για να κρατήσουν το φιλόδοξο εγχείρημά τους ζωντανό.

Κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους λειτουργίας , η κολεκτίβα άρχισε να γίνεται γνωστή σε αριστερές, αναρχικές και αντικυβερνητικές ομάδες που άρχισαν να συχνάζουν σ αυτή την «όαση στη έρημο», και αργά αλλά σταθερά άρχισε να γεμίζει με ανθρώπους που εκλύονταν από το ευχάριστο κλίμα, τις πολιτικές πεποιθήσεις  και την οργανωτική δομή του που αντιτίθονταν  σ’ όλες τις μορφές ιεραρχίας και εκμετάλλευσης.

Λειτουργώντας χωρίς αφεντικά και χωρίς κανένας να παίρνει κάποιο μισθό,- στηριζόμενοι την αρχή «όλοι δίνουν ότι μπορούν και παίρνουν ότι χρειάζονται»- , το καφενείο άρχισε να αποκτά φήμη ως ένα από τα ελάχιστα μέρη στην Ιστανμπούλ που κάποιος μπορεί να ξεφύγει από την καταπιεστική δύναμη του όλο και επιθετικότερου καπιταλισμού.

 

 

Το συνεργατικό καφενείο 26Α ξεκίνησε ως ένα εγχείρημα για να αλλάξει τις ζωές των ανθρώπων και  ο τρόπος για να το κάνει αυτό ήταν να γίνει το ίδιο ένα παράδειγμα. Οι αποφάσεις στην κολεκτίβα παίρνονται στις εβδομαδιαίες συνελεύσεις, όπου ο καθένας έχει λόγο σε θέματα που αφορούν τη λειτουργία του καφενείου, την ανάθεση των πόρων για συγκεκριμένες δραστηριότητες και για οτιδήποτε άλλο πρέπει να συζητηθεί και αποφασιστεί.

Τον πρώτο καιρό λειτουργίας του 26Α ,ένας σύντροφος  -που έτυχε να είναι και vegan- ανέφερε το θέμα του κατά πόσο προϊόντα με βάση το κρέας θα έπρεπε να είναι διαθέσιμα. Μετά από μία συζήτηση που κράτησε καιρό (το να μην πωλούν κρέας θα ήταν μία ακόμα οικονομική πρόκληση), αποφασίστηκε συλλογικά ότι το μενού θα έπρεπε να είναι 100% χορτοφαγικό. Εξ αρχής ήταν επίσης σαφές ότι όλα τα προϊόντα της Coca-cola αποκλείονται από τον κατάλογο, λόγω της εκμετάλλευσης που δέχονται οι εργάτες από την εταιρεία αλλά και λόγω του ρόλου της εως ένα σύμβολο του παγκόσμιου καπιταλισμού. Επιπλέον εάν κάποιος φέρει μέσα ένα μπουκάλι ή ένα κουτάκι Κόλας, θα του ζητηθεί ευγενικά είτε να το πετάξει είτε να το πιεί έξω. «έξι χρόνια δεν έχει μπει coca-cola σ αυτό το μέρος» λέει υπερήφανα η  18χρονη Gizem Şahin.

Σύμφωνα με την Gizem, η οποία εντάχθηκε στην κολεκτίβα πριν δύο χρόνια, (όταν τυχαία επισκέφθηκε το καφενείο στην Ταξίμ για να φάει) : «Ο πιο σημαντικός ρόλος του 26Α είναι αυτός του οδοφράγματος ενάντια στον καπιταλισμό» « Είναι ένα μέρος χωρίς σερβιτόρους και χωρίς πελάτες, χωρίς εργάτες και χωρίς αφεντικά, χωρίς κανέναν να καταπιέζει και κανέναν να καταπιέζεται. Είναι ένα μέρος  που μοιράζεσαι, ένα μέρος γεμάτο αλληλεγγύη».

Αυτό το ιδεώδες της ανταλλαγής και της αλληλεγγύης επεκτείνεται πολύ πέρα από τα φυσικά όρια αυτών των δύο στεκιών. Μέλη αυτής της κολεκτίβας μπορεί τώρα να βρίσκονται σε πολύ μακρινά μέρη , όπως είναι τα σύνορα της Συρίας όπου έχουν στήσει καταυλισμό για να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους με τη αντίσταση στο Κομπάνι. Ή και στην ανατολική ενδοχώρα όπου υποστηρίζουν τον αγώνα των κατοίκων χωριού κατά της κατασκευής υδροηλεκτρικών σταθμών παραγωγής ενέργειας. Και σε πολλά πανεπιστήμια και εργοστάσια σε όλη τη χώρα όπου μάχονται ενάντια σ όλες τις μορφές της θεσμοθετημένης εκπαίδευσης και της εκμετάλλευσης εργατών.

 

 

Μία γρήγορη ματιά μέσα στο 26Α καφέ στην Ταξίμ δεν αφήνει καμιά αμφιβολία για το από πού άντλησαν έμπνευση . Μία μεγάλη σημαία, και πολλές αφίσες τους EZLN καλύπτουν τους τοίχους, ενώ σακούλες με Ζαπατίστικο καφέ στοιβάζονται στην κουζίνα. Ο Özgür αναφέρει τους αυτόχθονες αντάρτες από το Τσιάπας του Μεξικού, ως ένα από τα παραδείγματα για την κολεκτίβα 26Α , όπως και τον Ισπανικό εμφύλιο του ’36 αλλά και τους εργατικούς συνεταιρισμούς που άρχισαν να αναδύονται στην Αργεντινή μετά την οικονομική κρίση το 1998-2002.

«Αλλά για να είμαστε ειλικρινείς ,δε έχουμε ξανακούσει κάποιο παράδειγμα εγχειρήματος σαν το δικό μας. Το δικό μας είναι ένα απόλυτα κομμουνιστικό μοντέλο. Δεν πληρωνόμαστε για την εργασία μας και δεν παίρνουμε μισθούς.»

Κατά τη διάρκεια της εξέγερσης στο Gezi το καλοκαίρι του 2013 πολλοί από τους συντρόφους της κολεκτίβας ήταν έξω στους δρόμους για να υποστηρίξουν και να συμμετάσχουν στις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις. Εκείνη την περίοδο το καφενείο λειτουργούσε ως ένα πρόχειρο ιατρείο για του τραυματισμένους διαδηλωτές ή  ένα μέρος για να ξαποστάσει κανείς πριν ξαναβγεί στις συγκρούσεις στο δρόμο, και γενικά ένα ασφαλές καταφύγιο για όσους προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τις αγριεμένες δυνάμεις καταστολής που περιπολούσαν συνεχώς την περιοχή γύρω από την Ταξίμ. Ούτε ένα κομμάτι ψωμί δεν πωλήθηκε κατά τη διάρκεια της λαϊκής εξέγερσης. Αντιθέτως τα πάντα δίνονταν δωρεάν σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τους εξεγερμένους.

Κατά τη διάρκεια των γεγονότων στο Gezi δημιουργήθηκαν ισχυροί δεσμοί ανάμεσα στο 26Α και άλλους συνεταιρισμούς τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, όπως οι εργαζόμενοι του Kazova το εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας και τους εργάτες της ΒΙΟ.ΜΕ στη Θεσσαλονίκη. Αν και εξακολουθεί να μην είναι επίσημο, διασυνδέσεις σαν και αυτές είναι ένα πρώτο βήμα προς την επίτευξη των μελλοντικών σχεδίων της κολεκτίβας 26Α . Αντί να εστιάζουν αποκλειστικά στο καφενείο, οι σύντροφοι το βλέπουν ως ένα κομμάτι ενός μεγαλύτερου εγχειρήματος, στο οποίο η δημιουργία ενός διαφορετικού μοντέλου οργάνωσης της εργασίας κατέχει κεντρική θέση.

«Αν μιλήσουμε για πέντε – δέκα χρόνια μετά, ονειρευόμαστε πολλά μέρη χωρίς αφεντικά, πολλές κολεκτίβες όπου δεν θα υπάρχει διαχωρισμός μεταξύ καταναλωτή και παραγωγού. Είναι πολύ σημαντικό να έχουμε ένα δίκτυο τέτοιων συνεταιρισμών . Όταν σκεφτόμαστε το μέλλον βλέπουμε ότι είναι πολύ σημαντικό να υπάρχουν πολλά τέτοια μέρη και (για εμάς) να έχουμε επαφή με όσα περισσότερα από αυτά μπορούμε.

Ότι κι αν επιφυλάσσει το μέλλον –εάν η κολεκτίβα θα καταφέρει να επεκταθεί και σε άλλους κλάδους όπως π.χ να κάνει αρτοποιείο, κοινωνικό ιατρείο  ή ένα εργαστήρι κλωστοϋφαντουργίας- ή αν μία κυβερνητική καταστολή φέρει το εγχείρημα σε πρόωρο τέλος, οι σπόροι έχουν σπαρθεί.

 


 

 

 

 

Κείμενο της Κολεκτίβας 26Α

Οργανώνουμε τις ζωές μας ενάντια στην παγκόσμια καπιταλιστική τάξη

Ζούμε σε εποχές, στις οποίες η κουλτούρα της κατανάλωσης που μας επιβάλλει ο παγκόσμιος καπιταλισμός ,δεν μας αφήνει άλλη επιλογή από το να παραδοθούμε. Η παγκόσμια ηγεμονία αποκαλύπτει το γεγονός ότι οι πολυεθνικές εταιρείες έχουν πια μεταμορφωθεί σε αδίστακτους δολοφόνους που μας κλέβουν τις ζωές μας. Αναφερόμαστε σε μια παγκόσμια τάξη στην οποία η παραφροσύνη που προκαλείται από τον καπιταλισμό οδηγεί τον άνθρωπο κάθε μέρα που περνάει όλο και περισσότερο στην αποξένωση από την φύση και τη λογική σε τέτοιο βαθμό που το να σκοτώνει κανείς ζώα δεν αποτελεί ζήτημα. Σε τόσο αντίξοες συνθήκες η υιοθέτηση ανατρεπτικών πρακτικών για να πολεμήσουμε τον καπιταλισμό εδώ και τώρα περιλαμβάνει την αναγέννηση κοινών , λησμονημένων αξιών. Με το μοντέλο ζωής που έχουμε οργανώσει αρνούμαστε τις αξίες του καπιταλισμού . Από την άλλη βιώνουμε το όραμα ενός νέου κόσμου εδώ και τώρα με την παραγωγή και τη διανομή, τις οποίες συνδυάζουμε με τις ανατρεπτικές πρακτικές της επανάστασης στην καθημερινή ζωή (άμεση συμμετοχή).

 

Σχετικά με την κολεκτίβα 26Α

Εμείς ως η κολεκτίβα 26Α αντιστεκόμαστε στον καπιταλισμό, ο οποίος αποξενώνει τους ανθρώπους με την επιβολή της συμμετοχής στην οικονομική και κοινωνική εκμετάλλευση μέσω των χωροταξικών πρακτικών και οικονομικών σχέσεων που δημιουργούμε. Συγκεκριμένα η κολεκτίβα 26Α κλείνει τις πόρτες της στη σκλαβιά και την υποταγή, στηρίζει τους καταπιεσμένους που θυματοποιούνται από την οικονομική εκμετάλλευση και δημιουργεί ένα νέο μοντέλο βασισμένο στην αλληλεγγύη. Αυτό το μοντέλο θα πρέπει να θεωρηθεί ως το κλειδί για όλες τις αντικαπιταλιστικές πρακτικές. Η κολεκτίβα 26Α βρίσκεται σε δυο τοποθεσίες στην Κωνσταντινούπολη, οι οποίες λειτουργούν από εθελοντές που υιοθετούν ως κατευθυντήριες αρχές το να μοιράζονται και να είναι αλληλέγγυοι. Οι ανάγκες των εγχειρημάτων στα οποία τα προϊόντα των πολυεθνικών δεν επιτρέπονται καλύπτονται από συλλογική παραγωγή.

 

Καφέ 26A

Το καφέ 26Α βρίσκεται στην Τακσίμ, την καταναλωτική Μέκκα της Κωνσταντινούπολης με τα 6000 καφέ και μπαρ και λειτουργεί από τριάντα εθελοντές τα τελευταία τρία χρόνια. Το καφέ διαθέτει φαγητά και ροφήματα που προετοιμάζονται συλλογικά ως εναλλακτική πρόταση στα προϊόντα των πολυεθνικών (coca-cola, fanta, nescafe, κ.λ.π.) χωρίς καμιά σκέψη για κέρδος. Το δίκτυο που υποστηρίζεται από παγκόσμια και τοπική αλληλεγγύη (καφέ από Ζαπατίστας, ντοματοπελτέ από την Αντέπ κ.λ.π.) αναπτύσσεται κάθε μέρα. Το καφέ κερδίζει κάποια επιπλέον χρήματα από την πώληση αυτών των προϊόντων, που παρασκευάζονται από τους εθελοντές και τα οποία βρίσκονται στα ράφια του καφέ. Περιστασιακά οργανώνουμε συλλογική κουζίνα ώστε να προωθήσουμε την κουλτούρα της συλλογικότητας. Το καφέ 26Α είναι επίσης ένα κοινωνικό κέντρο όπου πραγματοποιούνται εκθέσεις, προβολές ταινιών και κουβέντες. Πέρα από τους δικούς μας εθελοντές, άλλες ομάδες επίσης χρησιμοποιούν το καφέ ως σημείο συνάντησης.

 

Βιβλιοπωλείο βιβλίων 26Α

Μια άλλη δραστηριότητα της κολεκτίβας 26Α είναι το βιβλιοπωλείο στο Καντίκιοϊ της Κωνσταντινούπολης . Το βιβλιοπωλείο πουλάει βιβλία και περιοδικά, που έχουν συγκεντρωθεί μέσα σε δυο μήνες με μηδενικό κέρδος και λειτουργεί ως ένα πείραμα στην παραγωγή και τη διάδοση της γνώσης. Το βιβλιοπωλείο λειτουργεί με είκοσι εθελοντές και συνεργάζεται με άλλες βιβλιοθήκες και εκδοτικούς οίκους. Το βιβλιοπωλείο 26Α εκδίδει περιοδικά που ανατυπώνονται σε φωτοτυπίες, ενώ παράλληλα οργανώνει και συζητήσεις στον κήπο του. Το βιβλιοπωλείο , στο οποίο προσφέρεται η συλλογική κουζίνα, προσφέρει ένα ήσυχο μέρος για διάβασμα. Επεκτείνουμε έναν καινούριο κόσμο στις καρδιές μας , εδώ και τώρα, μέσω του να μοιραζόμαστε και να είμαστε αλληλέγγυοι. Μέσω τέτοιων χώρων η κολεκτίβα 26Α στοχεύει στο να αποδομήσει τον διαχωρισμό ανάμεσα στην καθημερινότητα και στην πολιτική οργανώνοντας μια ολοκληρωτική αντίσταση στον καπιταλιστικό τρόπο οργάνωσης της ζωής και των σχέσεων. Κολεκτιβιστικός εθελοντισμός ενάντια στον ιεραρχικό καταμερισμό της εργασίας. Η κολεκτίβα 26Α δεν κάνει διαχωρισμό μεταξύ υπαλλήλου και πελάτη και στοχεύει να αναδείξει την αποδοτικότητα της αρχής του εθελοντισμού στην κοινωνική οργάνωση.

 

Η γνώση της ζωής είναι θεμελιακή

Ο καπιταλισμός χρησιμοποιεί την δύναμη της γνώσης στις ζωές μας εναντίον μας σαν ένα θανάσιμο όπλο που μας σημαδεύει. Μέσω των μηχανισμών του ελέγχου ο καπιταλισμός συστηματικά τιθασεύει και θυματοποιεί τους ανθρώπους επιβάλλοντας αυστηρούς κανόνες. Το αποξενωμένο, μοναχικό άτομο, κάτω από την αυταπάτη πως είναι ευτυχισμένο δεν μπορεί να δραπετεύσει από την απεγνωσμένη διαταγή της σκλαβιάς. Κάθε μέρα που περνάει όλο και περισσότερο τα μυαλά των ανθρώπων εκπαιδεύονται στην παπαγαλία και εξαιτίας αυτού η διαφορετικότητα στη σκέψη και η δημιουργία χάνονται. Ως αποτέλεσμα η γνώση γίνεται ένα ιδεολογικό κατασκεύασμα που δεν ξεκινά ποτέ από το άτομο και που υπηρετεί τις ανάγκες της εξουσίας. Η γνώση της ζωής ωστόσο είναι ένα ταξίδι που οδηγεί στην επανανακάλυψη της ύπαρξης σε όλες της τις μορφές. Αυτή η αρχή επίσης προσφέρει ένα κοινό έδαφος για να υπερπηδηθούν οι διαφωνίες ανάμεσα στους εθελοντές της κολεκτίβας 26Α . Η κολεκτίβα 26Α είναι μια επεκτατική, μετασχηματιστική και αντικαπιταλιστική πολιτιστική οργάνωση. Ο καπιταλισμός προκειμένου να επεκτείνει την καταναλωτική κουλτούρα και να μεγαλώσει τα κέρδη από τις πολυεθνικές εταιρείες τυποποιεί την φύση και τους ανθρώπους και τα μετατρέπει σε εμπορεύσιμο προϊόν. Αυτές οι τρελέ εποχές απαιτούν άμεση δράση ΣΗΜΕΡΑ για ένα αντικαπιταλιστικό μοντέλο ζωής. Η κολεκτίβα 26Α στοχεύει να πραγματώσει μια ολοκληρωτικά αντικαπιταλιστική πολιτιστική οργάνωση. Την ίδια ώρα προσφέρει μια εναλλακτική εμπειρία ζωής σε αυτή τη χώρα με έμφαση στην επέκταση, το μετασχηματισμό και την αλλαγή. Στα λόγια του αναρχικού Ερρίκο Μαλατέστα « οι καταπιεσμένες μάζες που ποτέ δε παραδόθηκαν στην καταπίεση και την ανέχεια και που σήμερα περισσότερο από ποτέ διψάνε για δικαιοσύνη, ελευθερία και ευημερία έχουν αρχίσει να καταλαβαίνουν ότι δεν είναι ικανές να πετύχουν τη χειραφέτησή τους παρά μόνο με ενότητα και αλληλεγγύη με όλους τους εκμεταλλευόμενους σε κάθε μέρος του κόσμου»

 

Κολλεκτίβα 26Α

 

 

Η τοποθεσία του καφενείου 26Α

 

Το πρώτο μέρος είναι μετάφραση του κειμένου του Joris Leverink, freelance δημοσιογράφου από την Ιστανμπούλ, για το roarmagazine

To δεύτερο, μαζί με τις φωτογραφίες είναι από τη σελίδα του 26A http://kolektif26a.org/26A/