blackuroi team  May.07.2015

Συνέντευξη, έρευνα, συγγραφή : Sougko και Mitsubishi

Το «Anarchist Bookfair» είναι το όνομα ετήσιων εκθέσεων αναρχικού βιβλίου που γίνονται σε διάφορες πόλεις στον κόσμο. Μερικά από τα πιο γνωστά και δημοφιλή είναι του Λονδίνου, της Νέας Υόρκης, του Μόντρεαλ , του Δουβλίνου αλλά και των Βαλκανίων.

Στο Λονδίνο το bookfair ξεκίνησε το 1983 και από τότε έχει γίνει το σημαντικότερο  γεγονός στο ετήσιο αναρχικό βρετανικό ημερολόγιο, με πολύ μεγάλη συμμετοχή και προσέλευση από τη Βρετανία αλλά και από άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. Το 2005 η έκθεση έκλεισε υπό τη συνοδεία δυνάμεων καταστολής που επιτέθηκαν στο βραδινό καθιερωμένο πάρτι με ξύλο και συλλήψεις .

Το Σάββατο 25 Απριλίου 2015 η έκθεση αναρχικού βιβλίου του Δουβλίνου έκλεισε 10 χρόνια. Το πρώτο Bookfair εκεί, έγινε το 2005, στο τέλος μιας περιόδου ξαφνικού αλλά σταθερού ενδιαφέροντος για τον αναρχισμό στην Ιρλανδία. Αυτό το ενδιαφέρον κορυφώθηκε το 2004 με μία τεράστια διαδήλωση οργανωμένη από αναρχικούς, ενάντια στην Ευρωπαϊκή σύνοδο κορυφής που έγινε τότε στο Δουβλίνο.

«Μερικοί από εμάς συνηθίζαμε να πηγαίνουμε κάθε Οκτώβριο στην αναρχική έκθεση βιβλίου του Λονδίνου και συνειδητοποιήσαμε ότι ένα παρόμοιο event στην Ιρλανδία θα κρατούσε πολλά άτομα που είχαν πλησιάσει τον αναρχισμό και παράλληλα θα παρείχε εύκολη πρόσβαση για νέο κόσμο που ενδιαφερόταν.»

«Αυτοί ήταν οι δύο σκοποί του. Είναι ένας χώρος για αυτούς που δραστηριοποιούνται, να συναντηθούν και να ανανεωθούν φιλίες και συνεργασίες (ακόμα και αν η δραστηριότητα τώρα είναι χαμηλή). Σε κάποιες περιπτώσεις η έκθεση είναι ίσως η μόνη περίσταση που θα συναντήσουμε τέτοιους ανθρώπους. Και από την άλλη πλευρά για αυτούς που δεν είχαν-έχουν καμία επαφή με το κίνημα , τους κάνει εντύπωση που αυτή η έκθεση παρέχει ένα εύκολο σημείο εισόδου και σ αυτούς. Μπορούν να περιπλανηθούν , να κοιτάξουν τους πάγκους, ίσως να πάνε σε κάποια εκδήλωση και να συνομιλήσουν με άλλα άτομα. Μέσα από αυτή τη διαδικασία είναι πιο πιθανό να εμπλακούν και να αυτό-χαρακτηριστούν ως αναρχικοί.»

Την πρωτοβουλία για την οργάνωση του anarchist bookfair τότε, πήρε το Εργατικό Κίνημα Αλληλεγγύης του Δουβλίνου (Workers Solidarity Movement). «Οργανώνουμε κάθε έκθεση από τότε. Επιδιώκουμε βέβαια κάθε φορά να εμπλακούν σ' αυτό, όχι μόνο αναρχικοί αλλά και φενιμιστικές, αντιρατσιστικές ομάδες , οργανώσεις που ασχολούνται με το περιβάλλον , τη διεθνή αλληλεγγύη κτλ. Είμαστε επίσης ανοιχτοί σε ευρύτερα αριστερά κινήματα που ενδιαφέρονται να τοποθετηθούν στην κατεύθυνση του αναρχικού χώρου. Για αυτούς τους λόγους το bookfair είναι μακράν η μεγαλύτερη συνάντηση του ριζοσπαστικού κινήματος στην Ιρλανδία κάθε χρόνο».

 

 

Τα βιβλία που υπάρχουν και οι τιμές τους καθορίζονται από τις ομάδες που έχουν τους πάγκους τους στην έκθεση. «Εμείς ως διοργανωτές προσπαθούμε να μην εμπλεκόμαστε σ αυτό. Από τη στιγμή που μία ομάδα παίρνει το δικό της χώρο είναι και υπεύθυνη για το υλικό που παρέχει , όπως επίσης και για την κοστολόγησή του.»

«Για παράδειγμα στην Ιρλανδία δύσκολα θα βρει κανείς βιβλία σε καταστήματα με θέμα το ρατσισμό κτλ. Οπότε εάν κάποιος δεν ψωνίζει βιβλία ηλεκτρονικά, θα μπορούσε να βρει στην έκθεση πολλά μ αυτό το θέμα.»

Το bookfair γίνεται στο κέντρο του Δουβλίνου. Φέτος έγινε στην περιοχή Smithfield. «Όταν πρωτοξεκίνησε γινόταν αρχικά σε ένα κοινοτικό κέντρο, ιδιοκτησία της εκκλησίας, και κατέληξε σε άλλα μεγαλύτερα μέρη. Υπάρχει γενικά έλλειψη εγκαταστάσεων που να διαθέτουν τους κατάλληλους χώρους οι οποίοι είναι απαραίτητοι  για την έκθεση, όπως κατάλληλοι χώροι για τους ενημερωτικούς πάγκους αλλά και μεγάλες αίθουσες για τη διεξαγωγή των εκδηλώσεων.»

Κάθε χρόνο κανονίζονται περίπου12-15 ξεχωριστές εκδηλώσεις. Αυτές καλύπτουν ένα φάσμα θεμάτων που καθορίζονται με βάση τα ενδιαφέροντα των ομάδων που συμμετέχουν αλλά και επίκαιρα γεγονότα που τρέχουν εκείνη την περίοδο. Κάποιες φορές οι εκδηλώσεις γίνονται με τη μορφή διάλεξης και άλλες με τη μορφή workshop, όπου υπάρχει μεγάλη συμμετοχή κόσμου και συντονίζονται από τους διοργανωτές.

 «Η συμμετοχή τα τελευταία χρόνια είναι περίπου 800 άτομα , αριθμός ο οποίος πολλές φορές είναι το μέγεθος ενός ενεργού αναρχικού κινήματος.»

«Στην πραγματικότητα αυτή τη στιγμή, που το «επίσημο» κίνημα στο Δουβλίνο βρίσκεται στο ναδίρ του την τελευταία δεκαετία, μπορούμε να πούμε η συμμετοχή στο bookfair είναι ίσως 25 φορές μεγαλύτερη απ ότι είναι ο αριθμός συνολικά των οργανωμένων ομάδων. Οπότε ναι αυτό σημαίνει ότι είναι πολύ δημοφιλές.»

«Όπως ειπώθηκε και προηγουμένως, στην έκθεση θα συναντήσετε σίγουρα αναρχικούς αλλά αυτοί θα είναι το 20% περίπου του συνολικού κόσμου. Έπειτα είναι οι αριστεροί γενικά, οι ρεπουμπλικάνοι αριστεροί, φεμινιστές, αντιρατσιστές, οικολόγοι κτλ. Βάζοντας και αυτούς φτάνουμε ίσως στο 50% του συνόλου. Το υπόλοιπο 50% είναι άνθρωποι που έχουν ασχοληθεί περιστασιακά λιγότερο ή περισσότερο με τέτοια κινήματα, οι οποίοι έχουν μάθει για την έκθεση από το διαδίκτυο ή μέσω των αφισών.»

 

 

 

 

 

 

 

Ομάδες και οργανώσεις που είχαν πάγκους με βιβλία και ενημερωτικό υλικό φέτος ήταν οι εξής:  AK press, Irish Labour History Society, Atheist Ireland, Seomra Spraoi, Rebel County Books, Anti Fascist Action, Ireland Palestine Solidarity Campaign, PM Press, Abortion Rights Campaign, Stoneybatter & Smithfield peoples history project, Rabble, Alliance for Animal Rights, Look Left magazine, National Animal Rights Association, Basic Income Ireland, International Bolshevik Tendency, Sex Workers Alliance Ireland,  Anti-Internment Ireland, An Spreach, Glasgow Anarchist Collective, Workers Solidarity Movement

______________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

Παρακάτω δύο μαγνητοσκοπημένες εκδηλώσεις από το φετικό bookfair:

 

Α. Αυτή η συζήτηση εξέτασε τις προκλήσεις και τις δυνατότητες της αυτό-οργάνωσης  και το πώς αυτή μπορεί να μπει στις ζωές μας, στις πόλεις μας και στα σπίτια μας.   Η Jenny και η  Zoe ανέφεραν τις πρόσφατες καταλήψεις στο Δουβλίνο, συμπεριλαμβανομένης και της κατάληψης Grangegorman στο Smithfield όπου η αντίσταση για την έξωση που αντιμετωπίζουν βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη.

«Δεν βλέπουμε τις καταλήψεις μόνο εως κατοικίες για εμάς ,αλλά ως μέρος του παγκόσμιου αγώνα ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό. Ο καπιταλισμός ουσιαστικά ισοδυναμεί με τη συσσώρευση της ιδιωτικής ιδιοκτησίας και οι καταλήψεις ενεργούν σαν μία από τις πιο δυνατές και άμεσες προκλήσεις σε αυτό. Σε μία περίοδο όπως τώρα που υπάρχει στεγαστική κρίση είναι αναγκαίο και πολύ σημαντικό να μεγαλώσει άμεσα το κίνημα των καταλήψεων.»

 

 

__________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

 

Β. Η Ιρλανδία βρίσκεται μπροστά σε ένα επικείμενο δημοψήφισμα σχετικά με την ισότητα σε ότι αφορά το γάμο των ομόφυλων ζευγαριών , για το οποίο η σκληροπυρηνική θρησκευόμενη δεξιά είναι φυσικά αντίθετη, σε συνέχεια με τις ούτως ή άλλως πολυδιάστατες καταπιεστικές αντιλήψεις της.

Αρνητική ψήφος σε μια τέτοια κατάσταση θα ήταν καταστροφική και θα βοηθούσε μόνο στην εδραίωση της ομοφοβίας. Στη εκδήλωση συζητιέται η επιλογή των αναρχικών να στηρίξουν θετικά το δημοψήφισμα παρόλη την κριτική και άρνητικότητα τους για το θεσμό του γάμου.

 

 

Το πρόγραμμα του 10ου Anarchist Bookfair Δουβλίνου :