blackuroi team  Jun.26.2015

Την Παρασκευή 25 Ιουνίου στη Φάμπρικα Υφανέτ, η ομάδα Μπάσταρδες με Μνήμη διοργάνωσε τα Feminist chat-tables, δηλαδή «μικρά παράλληλα εργαστήρια για μεγάλα και δύσκολα θέματα».

Το σήμα αρχής δόθηκε με το ξεκίνημα μιας αυτοσχέδιας ραδιοφωνικής εκπομπής, που κράτησε καθ’όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης. Σκοπός της ήταν αρχικά να δοθούν διευκρινήσεις για τη συμμετοχή στα εργαστήρια και σε δεύτερη φάση να υπάρχει άμεση ενημέρωση για τις εξελίξεις των συζητήσεων που γίνονταν εκείνη τη στιγμή. Όλα αυτά λάμβαναν μέρος υπό τα ηχοχρώματα σύγχρονης και παλιότερης ηλεκτροπόπ μουσικής, μαζί με δεκάδες αυθόρμητες φεμινιστικές αφιερώσεις. Όσον αφορά τα ίδια τα εργαστήρια, υπήρχαν έξι θεματικά τραπέζια με τους εξής τίτλους:

- You..porn?

- Ψάχνοντας τον βιαστή.

- Κανείς δεν είναι κανενός, μάρτυς μου είναι ο Θεός.

- Aliens in Queer spaces.

- Φεμινισμοί, φεμινισμοί και τώρα τι και τώρα τι?

- Προσωπικά ζητήματα, συζήτηση κομμένη.

 

 

Όσες και όσοι ενδιαφέρονταν να βρεθούν στα πολυπόθητα τραπέζια , δήλωναν συμμετοχή με το όνομά τους σε ένα φωτεινό πίνακα με χρωματιστά χαρτάκια. Οι συζητήσεις πραγματοποιήθηκαν σε ένα δωμάτιο με έξι τραπέζια σε απόσταση λιγότερο των πέντε μέτρων μεταξύ τους. Στo κάθε τραπέζι αντιστοιχούσε μία θεματική συζήτηση στην οποία συμμετείχαν μέχρι και έξι πρόσωπα συμπεριλαμβανομένου και του συντονιστή. Οι συμμετέχουσες κάθονταν κυκλικά και πριν ξεκινήσει η συζήτηση διάβαζαν τους όρους συμμετοχής. Συγκεκριμένα οι "κανόνες" είχα να κάνουνε με τον ισότιμο χρόνο στις τοποθετήσεις και την παραμονή  των συμμετεχόντων στο αρχικό θέμα της κουβέντας. Ακόμη, βασική προϋπόθεση ήταν, ότι στο τραπέζι έπρεπε να ακούστουν όλες οι φωνές. Αυτές/οι που συμμετείχαν διάβαζαν κάποια ενημερωτικά έντυπα σχετικά με τη θεματική, τα οποία έδιναν το έναυσμα να για να ξεκινήσει η συζήτηση. Στη συνέχεια, γινόταν ένας μίνι κύκλος τοποθετήσεων, όπου ακούγονταν διάφορες απόψεις και εμπειρίες. Η κάθε συζήτηση στα αντίστοιχα τραπέζια είχε διάρκεια γύρω στα 20 λεπτά. Στο έντυπο της εκδήλωσης, οι «Μπάσταρδες με Μνήμη» αναφέρουν τους λόγους που επέλεξαν να διοργανώσουν την εκδήλωση αυτή: 

«Στόχος των μικρών παράλληλων εργαστηρίων είναι να πειραματιστούμε με νέους τρόπους επικοινωνία περισσότερο ισότιμους. Πιστεύουμε ότι ο μικρός αριθμός ατόμων σε κάθε τραπέζι, ο περιορισμένος χρόνος τοποθετήσεων, η υποχρεωτική εναλλαγή και οι “κανόνες” θα βοηθήσουν αυτές που συνήθως σιωπούν να μιλήσουν, αυτές που δεν χωρούν, να χωρέσουν κι όσους μιλάνε πού, να ακούσουν. Σε κάθε περίπτωση δεν πιστεύουμε ότι γνωρίζουμε τη συνταγή επιτυχίας αλλά ελπίζουμε να βγάλουμε όλες κάποια καινούρια συμπεράσματα για τον τρόπο με τον οποίο συζητάμε. Ταυτόχρονα επειδή συζητάμε μεγάλα και δύσκολα θέματα, επιλέξαμε να μην πούμε την άποψή μας για τα πάντα, αλλά να παραθέσουμε σε όσες έρθουν, τα βασικά εργαλεία που χρησιμοποιήσαμε εμείς στις συζητήσεις μας, τα debate που μας απασχόλησαν και τελικά να μπορούμε να τα βάλουμε όλα πάνω στο τραπέζι»

 

 

 

 

Παράλληλα με με τις συζητήσεις και την ραδιοφωνική εκπομπή στο χώρο υπήρχε και έκθεση διάφορων φεμινιστικών εντύπων και εκδόσεων όπως η Γαία και η Κατίνα.

Η «Γαία» εκδίδεται από το Σπίτι των γυναικών Θεσσαλονίκης το 1983, κυκλοφορεί σε δύο τεύχη και έπειτα ξαναβγαίνει και τρίτο τεύχος το Μάρτιο του 1985.

Η «Κατίνα» εκδίδεται από την Αυτόνομη ομάδα Γυναικών Θεσσαλονίκης και το πρώτο τεύχος κυκλοφορεί το φθινόπωρο του 1987.

 

 

 

«Ως μπάσταρδες με μνήμη reloaded συναντηθήκαμε μετά την έκδοση του βιβλίου «Μπάσταρδη Μνήμη» που έγραψε η αρχική ομάδα. Ο χώρος αναφοράς μας είναι πάντα η Θεσσαλονίκη κι ο χρόνος ένα εργαλείο ανάλυσης που ενδυναμώνει τη δράση μας στο σήμερα. Αναζητούμε κομμάτια μνήμης που θα συνθέσουν αφηγήσεις για τους αγώνες ενάντια στα διαφορετικά συστήματα καταπίεσης και θα αποτελέσουν έδαφος για νέους αγώνες τώρα ή στο μέλλον. Μέχρι στιγμής έχουμε ασχοληθεί με το ζήτημα του gentrification, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και την καλλιτεχνική δημιουργία στα πλαίσια της δημιουργικής πόλης. Διαλέγουμε επίσης να βρισκόμαστε στην κατάληψη Φάμπρικα Υφανέτ  (για πάντα) γιατί πιστεύουμε ότι οι καταλήψεις ως κομμάτια των κοινωνικών αγώνων, μας δίνουν τον χώρο να συναντηθούμε και να πειραματιστούμε και να φτιάξουμε διαδικασίες χωρίς ιεραρχίες, αποκλεισμούς, εμπορευματικές σχέσεις.»

«Η εκδήλωση Feminist chat-tables είναι κομμάτι ενός ευρύτερου πρότζεκτ που διαφημίσαμε στο προηγούμενο έντυπο (το “ΠΡΩΤΟ ΠΛΑΝΟ”) ως “erotic city” και ξεκίνησε γύρω από μία επιθυμία μας να βρούμε τις διαφορετικές εκφάνσεις έμφυλων διαχωρισμών και καταπιέσεων όπως εμφανίστηκαν και εμφανίζονται στον χώρο της πόλης. Στο σημερινό πρώτο βήμα του πρότζεκτ αυτού, ξεκινήσαμε να ανασυνθέτουμε την ιστορία των αγώνων γύρω από τα ζητήματα φύλου και σεξουαλικότητας στη Θεσσαλονίκη, όπως διαμορφώθηκε από τις φεμινιστικές αυτόνομες ομάδες της πόλης στα τέλη της δεκαετίας του ’70 αρχές και αρχές του ’80 μέσα από τον έντυπο λόγο τους.»