blackuroi team  Jul.12.2015

Οφείλουμε να παραδεχτούμε τη σημασία του αθλητισμού στη ζωή μας, σίγουρα όχι σαν ένα πρωταρχικό στοιχείο μέσα σε αυτήν, αλλά σε καμία περίπτωση ασήμαντο. Οι διακρίσεις ωστόσο που οφείλουμε να κάνουμε αφορούν μέσα σε τι πλαίσιο εντάσσουμε τον αθλητισμό και πως δεχόμαστε ή όχι να αποτελούμε κομμάτι σε αυτό που έχει δημιουργηθεί και θεσμοθετηθεί ως πλαίσιό του. To ποδόσφαιρο παρόλο που έχει μακρά ιστορία πήρε τη σύγχρονη μορφή του το 1863 στην Αγγλία. Άθλημα γέννημα της εργατικής τάξης (καθώς δεν χρειαζόταν ιδιαίτερο εξοπλισμό παρά μόνο κάποιο αντικείμενο που κυλάει ή ένα τόπι και δυο αντικείμενα που θα καθορίζουν το τέρμα) , πολύ γρήγορα και εξ αιτίας της δημοτικότητάς του έγινε προσπάθεια να ενταχθεί στα πολιτικά σχέδια των αστών. Η διασύνδεση πολιτικής και ποδοσφαίρου ήταν σχεδόν αναπόφευκτη. Η πιο εντατική χρήση του έγινε όπως ήταν λογικό κατά τη διάρκεια αυταρχικών φασιστικών καθεστώτων. Το ποδόσφαιρο συσπείρωνε μάζες ο καπιταλισμός δεν έχασε ευκαιρία, και το χρησιμοποίησε κάνοντάς το τα τελευταία χρόνια μία από τις πιο κερδοφόρες βιομηχανίες . Κάπως έτσι πολύ γρήγορα το ποδόσφαιρο έγινε «το όπιο του λαού».

Ο αθλητισμός, και το ποδόσφαιρο σε πιο ειδικό επίπεδο, έχουν πλαισιωθεί από μία κυρίαρχη κουλτούρα ως ένα μέσο βαθιά διαβρωμένο από τον καπιταλισμό, ένα προνόμιο μίας μάζας, που αποδέχεται μία αρρωστημένη κατάσταση να διαιωνίζεται. Τεράστια χρηματικά ποσά, ανταγωνισμός, φανατισμός, διαφθορά είναι κάποια από τα στοιχεία που συνοδεύουν την έννοια επαγγελματικό ποδόσφαιρο αποκλείοντας αρκετές φορές τον καθένα που δεν επιθυμεί να ασχοληθεί ή να το παρακολουθήσει κάτω από αυτές τις συνθήκες.

 Ωστόσο η σαπίλα που σχετίζεται με το επαγγελματικό ποδόσφαιρο δεν αφήνει περιθώρια πλάνης ότι το ίδιο το άθλημα προτού εξελιχθεί σε επαγγελματικό, όντας ερασιτεχνικό, είχε μείζονες διαφορές. Μία προσπάθεια εξωραϊσμού του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου θα ήταν το λιγότερο άτυχη και άστοχη. Ο ανταγωνισμός και ο φανατισμός στα όρια της έχθρας, αφορούν όχι μόνο το επαγγελματικό αλλά αφορούσαν και αφορούν και το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο. Θα μπορούσαμε να πάρουμε σημερινά παραδείγματα ερασιτεχνικών σωματείων και οργανισμών για να δούμε πως λειτουργούν και να αποδείξουμε του λόγου το αληθές. Οι διαφορές είναι τόσο λίγες που δεν επιτρέπουν σχεδόν κανενός είδους διαχωρισμό.

Αντίθετα όμως σε αυτό το πλαίσιο, υπάρχει και ένα άλλο ποδόσφαιρο, υπάρχει αυτό το ποδόσφαιρο που παίζεται ακόμα στις αλάνες από παιδιά, από παρέες που αυθόρμητα μαζεύονται επιθυμώντας να κλωτσήσουν μία μπάλα με μόνο στόχο να περάσουν καλά αλλά και από όλους αυτούς που δεν έχουν καμία διάθεση και επιθυμία να συμμετέχουν σε αυτό το πανηγύρι. Μέσα σε αυτό το ποδόσφαιρο, που όλοι μας έχουμε με τον ένα ή άλλο τρόπο γνωρίσει αναπτύσσονται αυθόρμητα σχέσεις συνεργασίας, αντιιεραρχίας και ισότητας και κάπου εκεί δημιουργείται η ανάγκη αυτό να γίνει πιο συλλογικό. Κάτι που μπορεί εξαπλωθεί σε όλον τον κόσμο που επιθυμεί να συμμετέχει, με καμία διάθεση αποκλεισμού ή φανατισμού. Να μπορεί να συμμετέχει ο οποιοσδήποτε που επιθυμεί να διασκεδάσει, παίζοντας  χωρίς καμία προϋπόθεση ή όρο. Βέβαια σε μία τέτοια προσπάθεια τίποτα δεν είναι αυτονόητο, όλα είναι τόσο διαβρωμένα που υπάρχει η ανάγκη ακόμα και κάτι τόσο φυσικό να κατακτηθεί. Κάπου εκεί έρχονται οι αυτοοργανωμένες ομάδες αλλά και όλοι όσοι συμμετέχουν σε τουρνουά μακριά από τα κυρίαρχα πλαίσια που έχουν διαμορφώσει το ποδόσφαιρο με την έννοια που είναι γνωστό.Επιλέξαμε να παρουσιάσουμε αυτές τις ομάδες γιατί μέσα από τις δομές που έχουν χτίσει και συνεχίζουν να χτίζουν, φέρνουν το άθλημα πιο κοντά στη φύση του, αλλά και μέσω αυτού  προτάσσουν έννοιες όπως η αυτοοργάνωση, ο αντιφασισμός, η συλλογική δράση.

Το «Αυτοοργάνωσέ το» ήρθε σαν ιδέα για όλους τους παραπάνω λόγους. Παρουσιάζει τις αυτοοργανωμένες ποδοσφαιρικές ομάδες στην Ελλάδα που ξεκίνησαν από το 2008 ,και το πρώτο οργανωμένο αντιφασιστικό πρωτάθλημα που γίνεται σταθερά στις γειτονιές της Αθήνας με παρόμοια χαρακτηριστικά. Μαθαίνουμε πότε ,από ποιους και ποια ανάγκη οδήγησε στη δημιουργία τους. Ποια είναι τα βασικά χαρακτηριστικά τους, ο τρόπος λήψης αποφάσεων, η πολιτική τους ταυτότητα και πιο τεχνικά ζητήματα όπως η συμμετοχή στο πρωτάθλημα, οι προπονήσεις και η οικονομική στήριξη. Πως επικοινωνεί η ομάδα τις αξίες της, τα χαρακτηριστικά και τις μεθόδους της προς τα έξω, συμμετοχή σε ζητήματα που τρέχουν στη γειτονιά ή την πόλη .Η σημασία της κερκίδας, η σχέση της με την αντίπαλη ομάδα, η συμμετοχή των φιλάθλων στις συνελεύσεις, τα συνθήματα. Οι σχέσεις των αυτοοργανωμένων ομάδων μεταξύ τους .Τι εμπόδια υπάρχουν και πως αντιμετωπίζονται.

Το ποδόσφαιρο εκτός από άθληση και ψυχαγωγία είναι ένα  προνομιακό μέσο επικοινωνίας που αυτή τη στιγμή έχουν στα χέρια τους οι επιχειρήσεις και οι κυβερνήσεις. Όπως και σε άλλους τομείς (εργασία, γειτονιές, τέχνη, ενημέρωση κλτ) , αξίζει να το πάρουμε πίσω, να βάλουμε τους δικούς μας όρους, τα δικά μας πλαίσια, τα δικά μας προτάγματα. Επιδιώκουμε να αναδείξουμε ένα άλλο ποδόσφαιρο που αναπνέει ακόμα, να θυμηθούμε και να συνεχίσουμε τη μπάλα στις αλάνες , να αναζητήσουμε όλα αυτά που προσφέρει μέσα από την συλλογική δράση και την αυτοοργάνωση.

 

2008 "Έκρηξη"- Προοδευτική Τούμπας(Θεσσαλονίκη)

2012 "ΑΠΟ" Αυτόνομη Ποδοσφαιρική Ομάδα(Πάτρα)

2013 "Liberta" Ελευθεριακός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος (Βόλος) 

2014 "Απείθαρχος Ιωαννίνων" (Γιάννενα)

2015 "Μαρίνος Αντύπας" Αθλητικός Σύλλογος (Λάρισα)

2012 Αntifa league Athens

 

 

Download: Black-tracker

Facebook page: Αυτοοργάνωσέ το